محل کار مدرن شامل دستگاههای مدیریتشده، نقاط پایانی شخصی، مجموعههای SaaS و اکنون دستیارهای هوش مصنوعی است که با امتیاز کاربر عمل میکنند. محیط سنتی شبکه برای بخشبندی همچنان مهم است، اما بیشتر تصمیمهای دسترسی تصمیم هویتاند: چه کسی درخواست میکند، از چه وضعیت دستگاهی، به کدام برنامه، با چه سطح ریسکی.
سازمانهایی که هویت را زیرساخت میدانند—نه پیوست میز خدمت—تصاحب حساب، حرکت جانبی و اشتراکگذاری بیش از حد را کاهش میدهند. دسترسی شرطی، مدیریت دسترسی ممتاز، ارزیابی پیوستهٔ نشست، و رضایت کمینهامتیاز برنامه، محیط عملی کار ترکیبی میشوند.
بهرهوری محل کار بدون بدهی امنیتی
ابزارهای همکاری وقتی موفقاند که اصطکاک عمدی باشد: احراز هویت قوی برای برنامههای حساس، مسیر آسانتر برای دسترسی کمریسک، و مالکیت روشن سایتها و فضاهای کاری اشتراکی. فناوری سایه اغلب وقتی ظاهر میشود که کانالهای رسمی کندند؛ حکمرانیای که جایگزینهای تأییدشده ارائه دهد از ممنوعیت صرف بهتر است.
ویژگیهای هوش مصنوعی داخل مجموعههای محل کار نیاز به کنترل نشت داده و برچسبگذاری را تشدید میکند. دستیارهایی که میتوانند محتوا را در میان مستأجران و اتصالدهندهها خلاصه یا ارسال کنند، به دامنهٔ دسترسی کاربر ارث میبرند. بازبینی مجوزها و خطوط پایهٔ اشتراک خارجی بنابراین به همان اندازه که وظیفهٔ مدیریت فناوری است، وظیفهٔ امنیت نیز هست.
برنامهٔ هویت منسجم
جایی که ممکن است فهرستها را یکپارچه کنید، حقوق مدیر دائمی را حذف کنید، ورودهای ناهنجار را پایش کنید، و سیگنالهای هویت را به عملیات امنیت وصل کنید. همان انضباط را به هویتهای بار کاری و اصلیهای خدمت عامل گسترش دهید—هویتهای غیرانسانی اکنون بخشی از نیروی کارند.
گروه انفورماتیک جوان امنیت را در معماری محل کار و هویت لایهبندی میکند تا همکاری مقیاس بگیرد بدون آنکه سطح حمله بیمهار گسترش یابد.